ملیت :  ایرانی   -  قرن : 6 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 518 ق)، لغوى، نحوى، ادیب و شاعر. او را پیشگام ادبا نام نهاده‏اند. در نیشابور به دنیا آمد و در همان جا نشو و نما یافت. چون ساكن محله‏ى میدان زیاد نیشابور بود، به میدانى مشهور شد. او از شاگردان ابوالحسن على بن احمد واحدى مفسر و یعقوب بن احمد نیشابورى بود. فرزندش، سعید بن احمد، و ابوجعفر احمد بن على مقرى بیهقى از شاگردان او بودند. در نیشابور درگذشت و در گورستان میدان زیاد دفن شد. از آثارش: «مجمع الامثال» یا «جامع الامثال»، كه گفته‏اند در نوع خود بى‏نظیر بوده است؛ «السامى فى الاسامى»، در لغت؛ «الهادى للشادى»، در نحو فارسى؛ «نزهة الطرف»، در علم صرف؛ «شرح المفضلیات» یا «اسماء التفضیل»؛ «الانموذج»، در نحو؛ كتاب «النحو المیدانى»؛ «المصادر»؛ «منیة الراضى فى رسائل القاضى».